وقتی نمی‌خوای اسمِ اون چیز رو دوباره بگی، به‌جای my + اون چیز، از mine استفاده کن.
mine به‌جای my
This is my book. → This book is mine.
Not "This book is my." — say "This book is mine.". بعدش هیچی نیومده، پس از mine استفاده کن.
خودت امتحان کن: Man: Nice umbrella! Is it new? Woman: Oh, it isn't ___. It's my sister's. حرفِ اون خانم رو انتخاب کن. (hers / mine / theirs) جواب: mine — چتر مالِ خواهرشه، پس مالِ خودش نیست: mine.
mine، yours، his، hers، ours، theirs
اینا possessive pronouns (ضمیرهای ملکی) هستن: I → mine، you → yours، he → his، she → hers، we → ours، they → theirs. آپاستروف ندارن: yours، نه your's.
Those shoes are hers.
That house is ours.
The blue towels are theirs.
خودت امتحان کن: Woman: Are these your parents' bikes? Man: Yes, they're ___. حرفِ اون مرد رو انتخاب کن. (ours / his / theirs) جواب: theirs — دوچرخه‌ها مالِ پدر و مادرشن، پس می‌گه theirs.
Whose is this? It's mine. (مالِ کیه؟ مالِ منه.)
برای پیدا کردنِ صاحبِ یه چیز بپرس Whose: Whose is this? Whose bike is that? با mine, yours, his, hers, ours, theirs جواب بده.
Whose is this? It's mine.
Whose bike is that? It's his.
خودت امتحان کن: Woman: ___ phone is this? It was on my chair. Man: Not mine. I think it's the new girl's. حرفِ اون خانم رو انتخاب کن. (Whose / Who's / Who) جواب: Whose — داره درباره‌ی صاحبش می‌پرسه، پس می‌گه Whose.
بعدش هیچی نمیاد
بعد از mine, yours, hers, ours, theirs اسمِ اون چیز (phone, book, car) رو نیار. برای اینکه اسمِ اون چیز رو بگی، از my, your, her, our, their استفاده کن.
It's my phone. = The phone is mine.
Not "This is mine phone." — say "This is my phone.". بعدش یه چیز اومده، پس از my استفاده کن.
خودت امتحان کن: Man: Is that your car, or your brother's? Woman: It's my brother's. ___ is the blue one. حرفِ اون خانم رو انتخاب کن. (My / Theirs / Mine) جواب: Mine — منظورش «ماشینِ من» ـه و بعدش هیچی نمیاد، پس می‌گه Mine.