برای دستور دادن، معمولاً فقط از فعل ساده استفاده می‌کنی. با you شروع نکن.
فقط فعل ساده
Go to the desk.
Pay here.
Wear your jacket.
Not "You go to the desk." — say "Go to the desk.". دستور خودش یعنی you، پس you رو نیار.
خودت امتحان کن: Ethan: I am hungry, and I have food in my bag. Maya: ___ outside. This room is for the class. جوابِ Maya رو کامل کن. (Eat / To eat / Eats) جواب: Eat — Maya داره به Ethan می‌گه یه کاری بکنه، و این یعنی فعل ساده، بدون هیچ‌کسی جلوش. «To eat» دستور نیست، و «Eats» شکلیه که جلوش یه شخص لازم داره.
منفی: Don't + فعل
برای اینکه به کسی بگی یه کاری رو نکنه، از Don't + فعل ساده استفاده کن.
Don't pay here.
Don't eat in the class.
Don't go in yet.
Not "Not pay here." — say "Don't pay here.". برای منفی کردنِ دستور، Don't رو قبل از فعل بذار، نه فقط «not».
خودت امتحان کن: Ethan: This jacket is nice. I have twenty dollars with me. Maya: ___ it now. It is much cheaper on the weekend. جوابِ Maya رو کامل کن. (Don't buy / Not buy / Don't to buy) جواب: Don't buy — دستورِ منفی می‌شه Don't + فعل ساده. «Not» به‌تنهایی نمی‌تونه دستور رو شروع کنه، و بین Don't و فعل «to» نمی‌آد.
برای مؤدب بودن please اضافه کن
حالا دستور رو نرم‌تر کن: please رو اول یا آخرش اضافه کن.
Please wear your jacket.
Go to the desk, please.
Please don't eat here.
خودت امتحان کن: Maya: Here is the money for the class. Ethan: ___ pay at the desk. It is over there. جوابِ مؤدبانه‌ی Ethan رو کامل کن. (Please / You please / Please you) جواب: Please — Please تنهایی می‌آد. «You please» و «Please you» هر دو یه شخص رو جلوی فعل می‌ذارن، و یه دستورِ معمولی اونجا هیچ‌کسی نداره.
Let's + فعل برای پیشنهاد
برای اینکه پیشنهاد بدی یه کاری رو با یکی دیگه انجام بدین، از Let's + فعل ساده استفاده کن.
Let's go to the class.
Let's eat now.
Let's buy the books.
Not "Let's to go." — say "Let's go.". Let's فعل ساده می‌گیره، و بعدش to نمی‌آد.
خودت امتحان کن: Maya: We both need the book for the class. Ethan: ___ buy two books at the desk. پیشنهادِ Ethan رو کامل کن. (Let's / Let's to / Lets) جواب: Let's — پیشنهاد برای دو نفر می‌شه Let's + فعل ساده. بعد از Let's «to» نمی‌آد، و آپاستروف هم سر جاش می‌مونه.
خودت امتحان کن: Maya: It is cold outside. I want to go home. Ethan: ___ جوابِ Ethan رو انتخاب کن. (Wear your hat. / You wear your hat. / Wears your hat.) جواب: Wear your hat. — Ethan داره به Maya می‌گه چی کار کنه، پس فعل ساده می‌آد و هیچ‌کس جلوش نیست: Wear your hat. «You wear» یه شخص جلوی فعل می‌ذاره، و «Wears» یه -s اضافه می‌کنه که دستور هیچ‌وقت نداره.
چه اشتباه‌هایی رایجه؟
نادرست
درست
چرا
You go to the desk.
Go to the desk.
دستور خودش یعنی you، پس you رو نیار.
Not pay here.
Don't pay here.
برای منفی کردنِ دستور، Don't رو قبل از فعل بذار، نه فقط «not».