توی یه جملهی مثبتِ ساده، معمولاً some درست به نظر میآد.
some توی جملهی مثبت
I have some books.
There is some water in the glass.
She bought some apples.
Not "I have any books." — say "I have some books.". یه جملهی سادهی «I have» مثبته، پس some میگیره، نه any.
خودت امتحان کن: She bought ___ apples at the market. (some / any) جواب: some — این یه جملهی مثبتِ سادهست (اون واقعاً خریدشون)، پس some میگیره: some apples. any برای منفیها و بیشترِ سؤالهاست (بهزودی بیشتر میگیم).
any توی جملهی منفی یا سؤال
وقتی جمله منفیـه (don't, isn't)، یا یه سؤالیه که فقط داره چک میکنه چیزی هست یا نه، معمولاً به any تبدیل میشه.
I don't have any money.
There isn't any milk.
Do you have any questions?
Not "I don't have some money." — say "I don't have any money.". «Don't have» جمله رو منفی میکنه، پس some تبدیل میشه به any.
خودت امتحان کن: There isn't ___ coffee left. (any / some) جواب: any — «Isn't» جمله رو منفی میکنه، پس any میگیره: isn't any coffee. Some برای جملههای مثبتِ سادهست.
خودت امتحان کن: Do you have ___ brothers or sisters? (any / some) جواب: any — این یه سؤالیه که میپرسه اونها وجود دارن یا نه، پس any میگیره: any brothers or sisters. (یه سؤالِ ساده some رو به any تبدیل میکنه.)
تعارف و درخواست با some
وقتی چیزی تعارف میکنی (Would you like...?) یا درخواستش میکنی (Can I have...?)، از some استفاده کن. این سؤالها انتظارِ جوابِ بله رو دارن، پس از نوعِ «is there any?» نیستن.
Would you like some tea?
Can I have some water, please?
Could you give me some help?
Not "Would you like any tea?" — say "Would you like some tea?". داری تعارف میکنی، و انتظارِ یه بله داری، پس some میگیره، نه any.
خودت امتحان کن: You are offering a guest a drink: Would you like ___ juice? (some / any) جواب: some — داری تعارف میکنی، نه فقط چک کردن اینکه وجود داره یا نه، پس some میگیره: some juice. یه تعارفِ گرم از some استفاده میکنه، حتی توی یه سؤال.
خودت امتحان کن: Positive, or a no or question? We don't need ___ help, thanks. (any / some) جواب: any — «Don't need» جمله رو منفی میکنه، پس any میگیره: don't need any help. (مثبتِ ساده ← some؛ منفی یا سؤال ← any.)
خودت امتحان کن: The word can change inside one talk. Sofia offers: "Would you like ___ tea?" Then she looks in the cupboard: "Oh no, there isn't ___ tea left!" (some … any / any … some / some … some) جواب: some … any — اولی یه پیشنهاده، و پیشنهاد some میگیره: Would you like some tea? بعد «isn't» دومی رو منفی میکنه، پس به any تبدیل میشه: there isn't any tea. همون گفتوگو، همون کلمه — چیزی که دورشه تصمیم میگیره.