حال ساده: I, you, we, they (A1)

با I, you, we, they فعل رو ساده بذار، بدون هیچ پسوندی.

I / you / we / they

don't + فعل

با I, you, we, they، برای «نه» گفتن don't رو قبل از فعل بذار. فعلِ بعد از don't ساده می‌مونه.

Do you...? و جواب‌های کوتاه

برای سؤال پرسیدن از I, you, we, they درباره‌ی یه کار، با Do شروع کن، بعد شخص، بعد فعل ساده. کوتاه جواب بده: Yes, I do. یا No, I don't.

go to یه جا، go home

go قبل از اسمِ جا to می‌گیره: go to work، go to school، go to the market. قبل از home، to رو نذار: go home.

Are you...? یا Do you...؟

به کلمه‌ی بعد از شخص نگاه کن. یه کلمه‌ی توصیف‌کننده، یه شخص یا یه چیز با Are you...? می‌آد. یه کار با Do you...? می‌آد.

کِی ازش استفاده کنیم

این شکل رو برای یه عادت، یه حقیقت یا یه کار روزمره به کار ببر: چیزی که بارها و بارها درسته، نه فقط همین الان.

چه اشتباه‌هایی رایجه؟

نادرستدرستچرا
They buys their clothes here.They buy their clothes here.اینجا -s نمی‌گیره؛ اون -s فقط مالِ he, she, it ـه.
I no live here.I don't live here.انگلیسی don't رو جلوی فعل می‌ذاره. no به‌تنهایی کافی نیست.
Do you live here? Yes, I live.Do you live here? Yes, I do.جواب کوتاه do رو برمی‌گردونه، نه فعلِ توی سؤال رو.
They go to home and eat.They go home and eat.از این چهار تا، home همونیه که to نمی‌گیره.
Are you live here?Do you live here?live یه کاره، پس سؤال با Do شروع می‌شه، نه با Are.