Will (I'll) (A1)

برای اینکه همون لحظه‌ای که حرف می‌زنی کمک پیشنهاد بدی، از I'll + فعل ساده استفاده کن. (I'll = I will.)

I'll help (پیشنهادِ کمک)

That bag is heavy. I'll carry it.
I'll help you.
I'll open the door.
خودت امتحان کن: That bag is heavy. ___ carry it. (I'll / I'll to / I carrying) جواب: I'll — همین الان پیشنهادِ کمک می‌دی، پس از I'll + فعل ساده استفاده کن: I'll carry it. نه to، و -ing هم اضافه نکن.

وقتی همین لحظه در مورد چیزی تصمیم می‌گیری، نه از قبل، از I'll + فعل ساده استفاده کن.

I'm thirsty. I'll have some water.
Okay, I'll take the bus.
I'll call you later.
Not "I'm thirsty. I have some water." — say "I'm thirsty. I'll have some water.". همون‌طور که حرف می‌زنی تصمیم می‌گیری، پس از I'll + فعل ساده استفاده کن.
خودت امتحان کن: I'm thirsty. ___ have some water. (I'll / I'll to / I having) جواب: I'll — همین الان تصمیم می‌گیری، پس از I'll + فعل ساده استفاده کن: I'll have some water.

برای گفتن اینکه فکر می‌کنی چی قراره پیش بیاد، از 'll + فعل ساده استفاده کن. (it'll = it will؛ they'll = they will.)

Look at the sky. It'll rain.
Don't worry. It'll be fine.
They'll be happy.
خودت امتحان کن: Look at the sky. ___ rain. (It'll / It rains / It rain) جواب: It'll — برای گفتن اینکه فکر می‌کنی چی پیش می‌آد، از 'll استفاده کن: It'll rain. «It rains» و «It rain» حالِ روزمره‌ان، نه پیش‌بینیِ آینده.

Will ('ll) هیچ‌وقت عوض نمی‌شه. he, she, it هم به کارش می‌برن: he'll، she'll، it'll، they'll، هیچ‌وقت -s نمی‌گیره.

I'll come.
She'll come.
They'll come.
Not "She wills come." — say "She'll come.". حتی با she هم will ('ll) می‌مونه، هیچ‌وقت wills نه.
خودت امتحان کن: Don't worry, Hiroshi ___ help you. (he'll / he wills / he'll to) جواب: he'll — Will هیچ‌وقت -s نمی‌گیره: از he'll (= he will) استفاده کن، نه «he wills». و بین will و فعل هیچی نمی‌آد، پس «to» نه.

بعد از will ('ll)، فعل ساده می‌مونه. نه -s، نه -ing.

He'll come at six.
She'll help you.
It'll rain later.
Not "It will rains." — say "It will rain.". بعد از will، فعل ساده رو به کار ببر: rain، نه rains.
خودت امتحان کن: He ___ at six. ('ll come / 'll comes / 'll coming) جواب: 'll come — بعد از 'll، فعل ساده می‌مونه: come. نه «comes» و نه «coming».

بعد از will کلمه‌ی to نذار. بگو I'll help، نه «I'll to help».

I'll help you.
She'll call later.
We'll wait here.
خودت امتحان کن: Don't worry. ___ help you. (I'll / I'll to / I will to) جواب: I'll — بعد از will هیچ to نیست: I'll help you. «I'll to» و «I will to» غلطن.

برای «نه» گفتن، از won't + شکل ساده‌ی فعل استفاده کن. (won't = will not.)

Don't worry. I won't be late.
She won't come today.
They won't forget.
Not "I don't be late." — say "I won't be late.". برای «نه» گفتن درباره‌ی بعداً، از won't استفاده کن، نه don't.
خودت امتحان کن: Don't worry. ___ be late. (I won't / I don't / I won't to) جواب: I won't — برای «نه» گفتن درباره‌ی بعداً، از won't (= will not) + شکل ساده‌ی فعل استفاده کن: I won't be late. بعدش to نمی‌آد.

برای پرسیدن، Will رو اول بذار: Will you help me? جواب‌های کوتاه: Yes, I will. / No, I won't.

Will you help me?
Will you open the door?
Will she come? — Yes, she will.
خودت امتحان کن: ___ help me, please? (Will you / You will / Do you will) جواب: Will you — برای پرسیدن، Will رو اول بذار: Will you help me? می‌تونی جواب بدی Yes, I will. یا No, I won't.
خودت امتحان کن: The phone is ringing. ___ answer it. (I'll / I'll to / I answering) جواب: I'll — همین الان تصمیم می‌گیری جواب بدی، پس از I'll + فعل ساده استفاده کن: I'll answer it.