برای سؤال‌های بله یا نه، am / is / are رو بذار اول جمله.
با Am / Is / Are سؤال بپرس
Am I late?
Is he here?
Are you ready?
Not "You are ready?" — say "Are you ready?". برای سؤال کردن، کلمه‌ی am / is / are می‌پره اول.
خودت امتحان کن: ___ I ready? (Am / Is / Are) جواب: Am — Am I ready? با I از Am استفاده کن — و برای سؤال، اول جمله میاد.
Is he? Is she? Is it?
برای he, she, it — یک نفر دیگه یا یک چیز — با Is سؤال بپرس.
Is he here?
Is she here?
Is it here?
Not "Are she here?" — say "Is she here?". he, she, it → Is. ولی you همیشه Are می‌گیره.
خودت امتحان کن: ___ he a teacher? (Is / Am / Are) جواب: Is — Is he a teacher? He یک نفره، پس با Is سؤال بپرس.
Are you? Are we? Are they?
برای we و they با Are سؤال بپرس. you هم Are می‌گیره، چه یک نفر باشه چه چند نفر.
Are you here?
Are we here?
Are they here?
Not "Is they here?" — say "Are they here?". we, they و you → Are، هیچ‌وقت Is.
خودت امتحان کن: ___ they students? (Are / Is / Am) جواب: Are — Are they students? They بیشتر از یکیه، پس با Are سؤال بپرس.
بله گفتن
با Yes, جواب بده، بعد شخص و فعل be. چون بعد از فعل be چیزی نمیاد، نمی‌شه کوتاهش کرد: Yes, I am.
Yes, I am.
Yes, he is.
Yes, they are.
Not "Yes, I'm." — say "Yes, I am.". I'm باید بعدش یک کلمه بیاد. اینجا جمله تموم می‌شه، پس بگو Yes, I am.
خودت امتحان کن: Mei: Are you ready? Lars: Yes, ___. کلمه‌ها رو انتخاب کن: (I am / I'm / I is) جواب: I am — اگه I'm رو انتخاب کردی، این شکل همیشه بعدش یک کلمه می‌خواد — و اینجا جمله تموم می‌شه. پس بگو Yes, I am.
نه گفتن
با No, جواب بده، بعد شخص و کلمه‌ی منفی. اینجا not بعدش میاد، پس شکل کوتاه اشکالی نداره: No, I'm not.
No, I'm not.
No, he isn't.
No, they aren't.
Not "No, I amn't." — say "No, I'm not.". «amn't» وجود نداره. با I بگو I'm not.
خودت امتحان کن: Amina: Is Diego here? Wei: No, ___. کلمه‌ها رو انتخاب کن: (he isn't / he aren't / he not is) جواب: he isn't — No, he isn't. He یک نفره، پس کلمه‌ی منفی isn't ـه.
سؤال → جواب
جواب دوباره از be استفاده می‌کنه، با شکلی که با شخصِ خودش جوره: Are you…? → I am.
Are you ready? — Yes, I am.
Is she here? — No, she isn't.
Not "Are you ready? — Yes, I is." — say "Are you ready? — Yes, I am.". فعل be رو جور کن: Are you…? → I am. Is he…? → he is.
خودت امتحان کن: Hiroshi: Are Mei and Wei students? Camila: Yes, ___. کلمه‌ها رو انتخاب کن: (they are / they is / they're) جواب: they are — Yes, they are. سؤال Are داره، پس جواب هم are می‌گیره. «they is» جور درنمی‌آد، و جواب کوتاهِ Yes هیچ‌وقت با شکل کوتاهِ they're تموم نمی‌شه.
خودت امتحان کن: Yasmin: Is Sofia ready? Ethan: Yes, ___. کلمه‌ها رو انتخاب کن: (she is / she's / she are) جواب: she is — جوابِ کوتاهِ Yes به فعل be ختم می‌شه، پس نمی‌شه کوتاهش کرد: Yes, she is. «she's» شکل کوتاهه و نمی‌تونه آخر جواب بیاد، و she هیچ‌وقت با are نمی‌آد.
چه اشتباه‌هایی رایجه؟
نادرست
درست
چرا
You are ready?
Are you ready?
برای سؤال کردن، کلمه‌ی am / is / are می‌پره اول.
Are she here?
Is she here?
he, she, it → Is. ولی you همیشه Are می‌گیره.
Is they here?
Are they here?
we, they و you → Are، هیچ‌وقت Is.
Yes, I'm.
Yes, I am.
I'm باید بعدش یک کلمه بیاد. اینجا جمله تموم می‌شه، پس بگو Yes, I am.
No, I amn't.
No, I'm not.
«amn't» وجود نداره. با I بگو I'm not.
Are you ready? — Yes, I is.
Are you ready? — Yes, I am.
فعل be رو جور کن: Are you…? → I am. Is he…? → he is.