کلمهی توصیفکننده معمولاً قبل از چیزی میآد که توصیفش میکنه.
قبل از خودِ چیز
a big house
a beautiful flower
an old car
Not "a house big" — say "a big house". کلمهی توصیفکننده قبل از اون چیز میآد، نه بعدش.
خودت امتحان کن: Amina lives in ___. (a small house / a house small / small a house) جواب: a small house — کلمهی توصیفکننده قبل از اون چیز میآد: a small house (نه «a house small»).
بعد از am / is / are
کلمهی توصیفکننده میتونه بعد از am, is, are هم بیاد.
The house is big.
The flowers are beautiful.
I am tired.
Not "The house big." — say "The house is big.". بعد از اون چیز، هنوز قبل از کلمهی توصیفکننده به is نیاز داری.
خودت امتحان کن: Senville Park ___ in the morning. (is quiet / quiet / quiet is) جواب: is quiet — بعد از اون چیز، قبل از کلمهی توصیفکننده به is نیاز داری: is quiet («is» رو نمیتونی حذف کنی).
کلمهی توصیفکننده -s نمیگیره
کلمهی توصیفکننده برای یکی و برای چندتا فرقی نمیکنه. -s رو خودِ چیز میگیره؛ کلمهی توصیفکننده همونطور میمونه.
a big dog / two big dogs
a happy child / happy children
a new car / new cars
Not "two bigs dogs" — say "two big dogs". -s رو خودِ چیز میگیره (dogs). کلمهی توصیفکننده همون big میمونه.
خودت امتحان کن: I see three ___. (big dogs / bigs dogs / big dog) جواب: big dogs — اگه «bigs dogs» رو انتخاب کردی، -s رفته روی کلمهی اشتباه. خودِ چیز میگیرتش، نه کلمهی توصیفکننده: three big dogs.
خودت امتحان کن: Remember: does the describing word change? They are very ___. (happy / happys / happies) جواب: happy — اگه -s/-ies اضافه کردی («happys»، «happies»)، اون پسوند مالِ چیزهاست، نه کلمههای توصیفکننده: با چندتا هم، happy باز happy میمونه.