وقتی یه چیزی ممکنه ولی مطمئن نیستی، از might یا may + فعل استفاده کن. May یه کم رسمی‌تره؛ توی حرف زدنِ روزمره بیشتر might می‌گن. بعدشون to نمیاد.
might و may
It might rain later.
She may be late.
Not "I might to go." — say "I might go.". بعد از might، to نمیاد.
خودت امتحان کن: Woman: What are you doing this weekend? Man: I don't know. I ___ go to the beach. حرفِ اون مرد رو انتخاب کن. (will / might / have to) جواب: might — هنوز نمی‌دونه، پس شاید بره ساحل: might.
might not / may not = شاید نه
وقتی ممکنه یه چیزی اتفاق نیفته، از might not یا may not استفاده کن.
I might not have time.
He may not know.
خودت امتحان کن: Man: Should we wait for your friend? Woman: No, let's go. He's very busy today. He ___ come. حرفِ اون خانم رو انتخاب کن. (might not / will / must) جواب: might not — بدونِ اون می‌رن، چون شاید نیاد: might not.
مطمئنی، یا فقط شاید؟
وقتی مطمئنی از will / won't استفاده کن؛ وقتی مطمئن نیستی از might / may.
Tomorrow is Saturday, so the office will be closed.
The roads might be busy.
خودت امتحان کن: Woman: Is the new store open yet? Man: No. The sign says it opens next Monday. It ___ be open this week. حرفِ اون مرد رو انتخاب کن. (might / won't / will) جواب: won't — تابلو می‌گه دوشنبه‌ی بعد، پس مطمئنه: it won't be open this week.